Wonderlijke ervaring, Hr H.N., geboren 1939
Het heeft even geduurd voordat ik, attent gemaakt op de mogelijkheden van de cranio-sacraal therapie, tot een afspraak kwam met Hans Huikeshoven. Ik moest ervoor naar voor mij bekende grond; het terrein van het voormalige Wilhelmina Gasthuis in Amsterdam. Daar kwam ik al aan de hand van mijn moeder, samen naar de Poli Oogheelkunde, wamt mijn moeder had al, toen ik nog een peutertje was, ontdekt dat er iets aan mijn ogen mankeerde. Waarschijnlijk heb ik wel tien jaar achtereen bezoeken aan die Poli gebracht en ik ben er wel acht keer geopereerd, op nog geen 50 meter afstand van de praktijk van Hans.
Bij mijn eerste bezoek was er natuurlijk een korte kennismaking, maar we gingen niet diep op de dingen in. Ik vertelde dat ik hoopte dat de therapie enigerlei verbetering zou kunnen brengen in mijn ernstige slechtziendheid. Aan één oog ben ik volledig blind, met het andere zie ik nog maar net 5 %, maar ik red mij daar goed mee. Of daarin met die therapie verbetering kon komen, was een vraag die niet beantwoord kon worden.
Ik zal wat er gebeurde in het kort beschrijven, waarbij ik de eerste twee bezoeken samenvat:
De behandeling begon. Ik moest Zitten op de behandeltafel. Hans stond achter mij en legde zijn handen zacht op mijn schouders en ik moest tonen hoe goed ik mijn hoofd naar beide kanten kon draaien. Ik moest mijn lichaam de bewegingen laten volgen die ik voelde; het leek of ik op een boot zat die deinde op de golven. Mijn romp draaide spontaan naar rechts en mijn hoofd zakte naar voren.
Daarna liggend op mijn rug op de zachte tafel, ook daar weer de handen op mijn schouders, later rond mijn enkels, dan weer een enkele hand onder mijn lendenen, midden onder mijn rug, onder de schouderbladen, de andere hand op mijn maag, mijn buik, mijn borst. Allemaal heel zacht en subtiel. Intussen werd gevraagd om te zeggen wat mijn gedachten waren, wat ik voelde.
En dat was heel wat! Eerst raakte ik spontaan geëmotioneerd omdat mijn gedachten als vanzelf teruggingen naar 1968 en mijn trauma met mijn linkeroog in dat jaar, ik ben toen blind aan dat oog geworden, na twee zware maar vergeefse operaties en een verblijf van 12 weken in dat ziekenhuis, zo dichtbij.
Na een minuut of wat verdween dat uit mijn hoofd, maar kwam het verongelukken van mijn oudste zuster naar boven, die werd in 1960 verpletterd in een lift toen ze nog maar net 16 jaar oud was. Weer geëmotioneerd. Dat beeld verdween en maakte plaats voor dat van mijn lieve vader, voor wie de dood van mijn zuster eigenlijk ook zijn dood betekende; hij is sindsdien steeds verder verzwakt en uiteindelijk aan een hartkwaal overleden.
Poeh, wat een spanning, ik had een stijf aanvoelende nek en hoofdpijn! De cranio-sacraal therapie gaat ervan uit, dat er fysieke blokkeringen zijn, die pas kunnen worden gedeblokkeerd, als de emotionele spanningen die dat belemmeren, naar boven zijn gehaald. Daarna kan pas herstel plaatsvinden.
Bij de derde behandeling, die ongeveer op dezelfde wijze plaatsvond, weer die zachte stem van Hans, die mij aanspoorde om toch vooral uit te spreken wat er door mijn gedachten speelde. Hij attendeerde mij er enkele malen op, niet steeds in de tweede persoon te spreken, het ging immers over mij?
Voor mijzelf dacht ik, dat met die drie ervaringen, het blind worden aan dat oog, de dood van mijn zusje en de dood van mijn vader, alles nu wel gezegd was.
Maar er bleek meer te zijn: Mijn gedachten gingen terug naar die vreselijke decembermaand van 1967. De maand waarin mijn vrouw zou bevallen van ons eerste kindje, zo rond de Kerst. Kort na Sinterklaas ging het mis; hevig schoppen van de baby en toen niets meer. Ach, dat komt wel vaker voor, was de geruststelling van de gynaecoloog, we halen de baby nog voor de Kerst!
Nee besloot mijn vrouw, niet met de Kerst, want dat blijft ons dan voorgoed vervolgen. Op 27 december werd onze dochter geboren, helaas dood ten gevolge van zuurstofgebrek. Mijn vrouw bleef nog in het ziekenhuis, ik redde mij wel en had natuurlijk veel te doen. De geboorte van het meisje moest worden aangegeven; doodgeboren voldragen kind van het vrouwelijk geslacht”, zo heette dat toen officieel. En het moest begraven worden, alles werd geregeld door de begrafenisondernemer, die geweldig meeleefde. Op 31 december hebben we haar begraven, mijn vrouw wist van niets, die heb ik het pas later verteld. Hoe eenzaam kan een mens dan zijn op zo een begraafplaats, met alleen die ondernemer die het kistje in zijn armen droeg.
Voor mij bleek dit het laatste trauma dat tijdens de behandelingen door Hans naar boven kwam, ik voelde dat zelf; meer was er niet.
En toen dat wonder: Er was veel in mij naar boven gekomen, wat tijdens die behandelingen tot heftige emotionele reacties leidde. Als vanzelf constateerde ik toen, dat de eigenlijke aanleiding voor mij om die behandelingen te ondergaan, ineens geen betekenis meer bleek te hebben. Mijn ernstige slechtziendheid kon ik nu met een schouderophalen afdoen; het was niet belangrijk genoeg om mij er echt druk over te maken en zo voel ik dat nog steeds!
Dit waren mijn ervaringen met de therapie van Hans, een fijne kerel, die mij op weg heeft geholpen naar dat nieuwe inzicht.
Mijn ervaring met Cranio Sacraal Therapie, Mr. R. M., geboren 1979
In de zomer van 2009 ben ik gevallen en heb met mijn hoofd het asfalt hard geraakt. Eigenlijk had ik weinig last van mijn hoofd in het begin, maar na enkele weken begon hoofdpijn steeds meer door te zetten. Daarnaast merkte ik ook dat stress situaties op de werkvloer een veel heftigere impact hadden. Na maanden aanrommelen met aanzienlijk minder levenslust ben ik via een vriendin bij Hans Huikeshoven terecht gekomen. Al vanaf het eerste bezoek werd duidelijk dat er geen sprake was van een oppervlakkige schaafwond die moest helen, maar dat het genezingsproces een combinatie zou worden van fysiek en mentale/emotionele behandeling. Chronische hoofdpijn is een vervelende aandoening om mee te leven, daar er weinig fysieke kenmerken zijn, maar je omgeving wel lange tijd veel rekening met je moet houden. De behandeling bestond dan ook niet alleen uit de manuele behandeling, maar ook fijne gesprekken om uiting te geven aan aanpassingsproblemen na de val. De behandelingen hebben me onvoorstelbaar goed geholpen. De hoofdpijn is aanzienlijk minder geworden door de maanden heen en vooral levenslust is teruggekomen. In het begin was mijn energiepijl om 11:00 in de ochtend al op, maar langzamerhand begon ik weer meer in contact te komen met mezelf.
De behandelingen zelf waren zeer prettig. Op de behandeltafel maakte Hans op diverse plekken contact en wist hiermee in contact te maken met hoe het met me ging. De eerste keer dat hij met zijn handen de ruimte bij mijn nekwervels voelde, gaf hij duidelijk aan dat er veel vastzat, daar heeft hij in de eerste paar behandelingen de meeste tijd aan besteed. Na de derde keer was het effect heel groot. Na de behandeling voelde ik me veel minder ‘gebroken’ en veel meer heel. Alsof een blokkade weggehaald was. Door de betere doorstroming in mijn nek heb ik toen voor het eerste echt dagen gehad met zeer weinig last van hoofdpijn. Stress is vaak moeilijk te vermijden en juist weekenden en ontspannen momenten zijn nu echt hoofdpijn vrij. Het afgelopen half jaar is er veel nieuwe ruimte ontstaan. Ik ben Hans enorm dankbaar voor zijn warme, rustige en vriendelijke behandelingen. Wat mij het in het contact met Hans het meest heeft geraakt, is het vinden van begrip over een erg complexe fysiek/emotionele verstoring. Door dat begrip kon de behandeling werkelijk me helpen mijn gezondheid meer terug te vinden.
Mijn ervaring met Cranio Sacraal Therapie, Mw. K., geboren 1973
Op 16 mei 2004 ben ik voor het laatst een motortocht gaan rijden want daarna zou het niet meer lukken vanwege mijn zwangerschap. Wat een hele mooie tocht had moeten worden op die zonnige zondag werd een grote nachtmerrie. Ik werd namelijk door een automobilist aangereden. Ik weet niks meer van de klap zelf. Ik werd “wakker” in de berm en met heel veel mensen om mij heen en een zeer verontruste partner. Ik wist niet wat er gebeurd was maar voelde op een gegeven moment dat mijn ongeboren kind van bijna vier maanden oud, in mijn buik schoppen. Daarna voelde ik pas mijn hoofdwonden en pijn in mijn rechter heup, rug en linker schouder. Ik ben met de ambulance afgevoerd naar het Academisch Ziekenhuis Utrecht. Vanwege mijn zwangerschap konden ze geen CT-scan maken en hebben ze nek-foto’s gemaakt en echo van mijn ongeboren kind en organen. Een nacht op de afdeling neurologie doorgebracht, vanwege een hersenschudding. Wonder boven wonder overleefd, en dat is wat er letterlijk gebeurde. Mijn leven werd overleven. Eerst zorgen om mijn ongeboren kind en toen mijn zoon Tycho (betekend geluk, lot) was geboren, kwam de eerste opluchting. Hij mankeerde echt niks en was helemaal gaaf en gezond.
Daarna begon mijn traject pas. Ik had continu rugklachten en mijn linker schouder functioneerde niet naar behoren. Fysiotherapie gehad maar dat mocht niet baten, doorverwezen naar een orthopeed voor een MRI. Via de orthopeed doorverwezen naar het orthopedisch revalidatie en expertisecentrum. Daar heb ik een jaar lang gerevalideerd en dat leverde wel veel verbetering op. Maar echt weg gingen mijn klachten niet omdat ik het ongeluk nooit echt had verwerkt. Ik was nog steeds kwaad op die automobilist die mij had aangereden en na het ongeval probeerde om mij de schuld te geven. Hij had mij dood kunnen rijden maar maakte zich meer zorgen om de financien. Het gevecht begon tegen de verzekeringsmaatschappij en mijn boosheid nam toe.
In 2008 is mijn tweede zoon geboren. Voor mijn tweede zwangerschap ging het qua klachten redelijk goed met mij. Mijn rugklachten waren stabiel. Tijdens en na de zwangerschap, tijdig fysiotherapie ingeschakkeld, vanwege toenemende rugklachten. Het werd na de zwangerschap alleen maar erger en wist niet meer waar ik het zoeken moest. Mijn baas heeft mij geattendeerd op de heer Huikeshoven. Ik heb zijn website gelezen en vooral de ervaringen over CST spraken mij aan, dat ik een afspraak heb gemaakt.
Eerst wilde hij van alles weten, voordat de behandeling begon. Zittend op de behandeltafel legde de heer Huikeshoven een hand op mijn hoofd en een op mijn schouder. Op dat moment voelde ik pas echt dat niet alleen mijn rug zeer deed, maar mijn hele lichaam en geest op was. Daarna ging ik liggen en legde hij zijn hand op de zere plek. Na een aantal sessies, met het herleven van het ongeval, de doodsangst die ik had doorstaan over mijn ongeboren kind, de boosheid op de automobilist en het accepteren dat mijn lichaam niet meer hetzelfde is, voelde ik de blokkade in mijn rug steeds minder worden. Alle gevoelens en emoties kwamen vrij. De pijnlijke plek is nu een litteken geworden. Ik zag mijn rugklachten altijd als een negatief aspect omdat het me is aangedaan en ermee moet leren leven. Nu mede dankzij de heer Huikeshoven, accepteer ik mijn lichaam en zie de rugklachten als een bondgenoot. Wanneer ik namelijk teveel hooi op de vork neem, is het mijn rug die een signaal afgeeft. Het is werkelijk waar dat lichaam en geest, samen gaan. Als de een uit balans is, dan gaat de ander op den duur ook.
Mijn ervaring met Cranio Sacraal Therapie, Mw. D., geboren 1980
Ongeveer een half jaar geleden kwam ik op een nogal bizarre manier in het ziekenhuis terecht… Ik had zo’n stekende hoofdpijn dat ik niet meer kon bewegen, laat staan zitten of rechtop staan, en dat terwijl ik normaal nooit hoofdpijn heb. In het ziekenhuis bleek na veel onderzoeken dat er veel te weinig druk was in het hersenvocht aangezien ik ergens via een gaatje in het hersenvochtsysteem hersenvocht verloor. Dit is iets heel zeldzaam en er bestaan niet echt behandelingen voor… zeiden de neurologen. Na een week voelde ik me wel beter, maar gaan zitten kon ik nog niet. Dus besloten de dokters om Hans naar me toe te sturen om me te helpen daarmee. Ik verwachtte een fysiotherapeut die zou beginnen trekken en sleuren aan mijn rug en me oefeningen zou geven en eerlijk gezegd zag ik er wat tegenop. Maar wat een verrassing toen Hans kwam; het enige wat hij deed was mijn voeten vastpakken en alles vanbinnen begon te bewegen… Van Cranio-Sacraal-Therapie had ik nog nooit gehoord, maar het leek wel een wonder. Langzaam kon ik weer gaan zitten en Hans stuurde bij met zijn handen wanneer ik teveel pijn had. En een paar dagen later kon ik naar huis om daar rustig verder te genezen.
Mijn plan was bij Hans in behandeling te blijven tot ik fysiek weer helemaal in orde was, maar geleidelijk aan ontdekte ik dat er eigenlijk meer gebeurde dan alleen maar lichamelijk herstel. Zo heeft Cranio-Sacraal-Therapie me geholpen om meer over mezelf te weten te komen en te gaan inzien waar ik naartoe wil en wat me blokeert. Ik heb veel meer leren luisteren naar de signalen die mijn lichaam geeft en naar mijn gevoel terwijl ik me vroeger te pletter kon denken en vaak over mijn eigen grenzen ging. Wat voor mij nog het mooiste erbij was, was dat mijn stem (die ook mijn instrument is) is beginnen openbloeien. Door de vele stukjes van de puzzel die op hun plaats vallen komt mijn eigen stem tevoorschijn. Zo zie je maar dat een vervelende ziekenhuis-ervaring me op langere termijn enorm veel goede dingen gebracht heeft…
Mijn ervaring met Cranio Sacraal Therapie, Mw. A., geboren 1959
Vaak zeurende hoofdpijn aan de linkerkant naast en boven mijn linker oog, hebben mij doen besluiten een CS Therapeut te raadplegen. Ik ben met deze man in contact gekomen via een goede vriend van mij. Hij had zoiets van: Laat het gebeuren en kijk wat het met en voor je kan doen.
Ik had geen idee van wat me te wachten stond. Vanuit mijn opleiding wist ik wel dat het CranioSacraal gebied het gebied is van het hoofd tot en met het heiligbeen maar daar hield mijn kennis op.
De therapeut vroeg mij of ik wilde dat hij me iets uit zou leggen over wat me te wachten stond maar aanvankelijk wilde ik de behandeling gewoon ervaren, zonder voorkennis. Nadat ik had plaats genomen op de behandelbank, op mijn rug, in een overigens heerlijk warme, rustgevende behandelkamer, begon de therapeut de behandeling met het leggen van zijn, gelukkig, warme handen op diverse plaatsen van mijn lichaam. Onder mijn bekken, op mijn boven benen, op mijn onder benen , mijn voeten en later ook op en onder mijn hoofd. De rust die de therapeut uitstraalde en de warmte van zijn handen maakte dat ik me zeer op mijn gemak voelde.Toch had ik op een gegeven moment de behoefte te weten wat er zou gaan gebeuren. Ik verwachte namelijk dat er bewegingen gemaakt zouden worden, zoals in de Manuele Therapie. Na enige uitleg wist ik dat er wel enige beweging kan ontstaan maar puur vanuit de client zelf, ik dus. Nu kon ik mij overgeven aan de therapeut en mij goed concentreren op wat er gebeurde in mijn lijf. Er ontstond een heel intense, diepe ontspanning in mijn hele lichaam toen de therapeut kleine bewegingen maakte met mijn hoofd en lichte druk gaf op diverse plaatsen in mijn nekwervels.Ter afsluiting voelde ik hoe de therapeut in een heel rustig tempo zijn handen op diverse plaatsen onder mijn wervelkolom plaatste en als laatste weer op mijn voeten.
Het resultaat van de behandeling tot nu toe is dat ik nauwelijks hoofdpijn heb gehad en duidelijk kan voelen dat de beweeglijkheid in mijn halswervelkolom is toegenomen. Hoe dit precies kan weet ik niet maar het is wel zo en daar ben ik erg blij om!
Cranio Sacraal Therapie?, Mw. B., geboren 1946
Cranio Sacraal Therapie? Had ik nog nooit van gehoord , tot ik ruim vier jaar geleden een whiplash en een hersenkneuzing had opgelopen na een ernstig auto ongeluk.
Via een vriendin kwam ik in contact met een cranio sacraal therapeut. De allereerste behandeling zal ik nooit vergeten. Mijn hoofd werd rustig, ik ontspande volledig en toen ik opstond…. was het of ik nooit een ongeluk had gehad. Ik voelde me met recht herboren. Dat gevoel bleef helaas niet zo lang de eerste keer, maar naarmate ik meer behandelingen kreeg werden de periodes dat ik me goed voelde steeds langer.
Mijn concentratie ging met stappen vooruit en wat ik vooral belangrijk vond , was dat mijn korte termijn geheugen weer beter werd.
Ook mijn beide kleinkinderen zijn onder behandeling geweest bij een cranio sacraaltherapeut. Mijn kleindochter na een vacuümpomp verlossing en mijn kleinzoon na een spoed keizersnee.
Het boekje “Het ritme van de schedel” van Dr. Upledger is wellicht een aanrader voor een ieder die meer over cranio sacraal therapie zou willen weten.
Eigenlijk heb ik het niet meer nodig, maar zo eens in de zes weken trakteer ik mezelf op deze weldadige behandeling !!!!!
Aanrijding, Mw. B., geboren 1973
In juli 2002 werd ik in mijn auto van achteren aangereden door een vrachtwagen terwijl ik stilstond. De klap was enorm en mijn auto was total loss. Wonder boven wonder had ik – op een buil op mijn hoofd na – niets. De stijfheid die ik in de loop van de dagen erna in mijn nek voelde opkomen vond ik normaal, gezien de klap die ik had meegemaakt en ik was blij dat ik geen van de nare verschijnselen voelde waarvoor iedereen me waarschuwde, want ‘het zou wel een whiplash zijn!’
De stijve nek bleef alleen wel heel lang aanhouden en knapte pas op toen ik bij de fysiotherapeut kwam. De verbetering bleek echter steeds maar tijdelijk. Ongeveer elke 2-3 maanden kwam de stijve nek terug en dan liet ik me daarvoor behandelen door de fysiotherapeut en later bij een chiropractor. Met deze behandelingen heb ik het lang gered, maar het ging nooit echt over.
Via via kwam ik bij de heer Huikeshoven terecht op een moment dat ik weer een stijve nek had en toch eens iets anders wilde proberen. Nadat hij me van top tot teen had nagekeken en mijn hele lichaam had meebehandeld was ik voor het eerst 3 maanden echt helemaal klachtenvrij, maar daarna kwam de stijve nek toch weer terug. Wel minder hevig dan ik gewend was maar toch..
Toen ik opnieuw bij de heer Huikeshoven kwam stelde hij me voor om CranioSacrale therapie toe te passen. Ik had er nog nooit van gehoord, maar was bereid om alles te proberen. Ik hoefde me daarvoor niet uit te kleden en zittend op de bank legde de heer Huikeshoven een hand op mijn hoofd en een op mijn schouder. Al vrij snel leek het alsof mijn nek naar links werd getrokken en ik dacht dat de heer Huikeshoven dat deed. Hij gaf echter aan dat hij alleen volgde wat hij aan beweging bij mij voelde. Gek genoeg draaide ik precies die kant op waar ik normaal moeite mee had en veel verder dan ik tot dan toe had gekund. Op een gegeven moment kon ik echt niet verder en bleef mijn hoofd zo gedraaid staan. Met nog steeds een hand op mijn hoofd en een op mijn schouder vroeg de heer Huikeshoven wat er gebeurde. Op dat moment realiseerde ik me dat ik vlak vòòr het moment van de aanrijding over mijn linker schouder om had gekeken en de vrachtwagen had zien aankomen en wist dat het mis zou gaan. Ik voelde op dat moment weer de angst, de paniek en ook de kwaadheid op de chauffeur van de vrachtwagen van vlak vòòr de aanrijding en heb dat daar op de bank bij de heer Huikeshoven voor het eerst sinds de aanrijding kunnen uiten. Het bijzondere was dat de stijve nek daarna – zonder verder behandeling – weg was. Ik ben nog een keer terug geweest en ben toen nog een keer met allerlei hele zachte aanrakingen aan mijn rug en hoofd behandeld. De stijve nek heb ik daarna niet meer gehad en dat is nu al ruim driekwart jaar zo.
Sanne, Marc en Linda
Onze baby werd 2 weken na de uitrekendatum geboren en kwam via normale bevalling op de wereld. Ze had wel 3 uur klem gezeten in het geboortekanaal, maar na geboorte kreeg ze goede apgar score (10) en was ze perfect gezond.
Na 3 à 4 weken bleek dat ze wel heel veel huilde. Het was erg moeilijk te ontdekken wat het was. De huisarts en het consultatiebureau gaven aan dat het waarschijnlijk darmkrampjes waren en dat het vanzelf over zou gaan. En dat babies nou eenmaal huilen. Maar aan Sanne kon je zien dat ze huilde van de pijn. We kwamen in een soort neergaande spiraal terecht. Ze had steeds meer valse lucht in haar lichaam, ze sliep nog maar nauwelijks en huilde enorm veel. Ze wilde alleen maar rechtop en elke keer als ik haar wilde wegleggen begon ze te huilen. Ze overstrekte haar lichaam continu. Ze kon na 3 à 4 weken haar hoofdje al zelf ophouden en met 5 weken kon ze al staan. Het leken darmkrampjes, maar omdat het zo hevig was kon ik dat niet meer geloven.
Na 6 weken uitzoeken wat het zou kunnen zijn (Sanne was toen 10 weken), werden we door een vriendin gewezen op behandelingen door een CranioSacraal Therapeut of Manueel therapeut. En zo hebben wij een afspraak gemaakt, om dit te gaan proberen. De eerste keer was het vreemd omdat je niet heel goed ziet wat er gebeurt. Ze werd na de behandeling heel rustig en wij vonden dit al geweldig. De volgende sessies waren nogal hevig, Sanne huilde erg en leek soms ook boos. Maar elke keer was ze na de behandeling steeds langer rustig. De overstrekkingen werden uit haar lichaam gehaald. Ze ging ineens weer langer slapen. Heel langzaam veranderde ze. De overstrekking die ze in haar nek had is ook behandeld, waardoor ze nu weer rustig op haar rug in bed ligt.
Na 5 à 6 behandelingen werd de kleine een zeer vrolijk meisje. Sanne is nu 16 weken, ze lacht, ze eet normaal, ze slaapt normaal. Het is echt een enorme verandering. Wij kunnen nu eindelijk genieten van onze baby.